Blog

Ο τρόπος που σχετιζόμαστε

Έχουμε συχνά την αίσθηση ότι κάθε νέα σχέση ξεκινά από την αρχή, γνωρίζουμε έναν άνθρωπο και, μέσα από τη συνάντηση μας μαζί του, ανακαλύπτουμε σταδιακά ποιοι είμαστε πλάι του. Κι όμως, ο τρόπος που πλησιάζουμε, εμπιστευόμαστε, ζητάμε, απομακρυνόμαστε ή επιτρέπουμε στον Άλλο να μας πλησιάσει κουβαλά μια ιστορία που έχει αρχίσει πολύ νωρίτερα.

Οι πρώτες μας σχέσεις με τα πρόσωπα που μας φροντίζουν συμβάλλουν στη διαμόρφωση των προσδοκιών μας από τους άλλους. Μέσα από αυτές τις εμπειρίες αρχίζουμε να μαθαίνουμε αν ο Άλλος είναι διαθέσιμος όταν τον χρειαζόμαστε, αν μπορούμε να στηριχτούμε πάνω του και αν οι ανάγκες μας μπορούν να συναντήσουν φροντίδα.

Παράλληλα, μαθαίνουμε κάτι και για τον Εαυτό μας: αν μπορούμε να πούμε «σε χρειάζομαι» χωρίς να φοβόμαστε ότι θα γίνουμε βάρος, να δείξουμε πως πληγωθήκαμε χωρίς να αισθανθούμε εκτεθειμένοι και να ζητήσουμε Χώρο χωρίς να ανησυχούμε ότι θα χάσουμε τον Άλλο. Οι πρώτες αυτές εμπειρίες επηρεάζουν το πώς νιώθουμε μέσα στις σχέσεις: πόσο Χώρο αισθανόμαστε ότι έχουμε, πόσο ελεύθεροι είμαστε να πλησιάσουμε και πόσο ασφαλείς νιώθουμε όταν ο Άλλος απομακρύνεται.

Κάποιοι αναζητούν συχνά επιβεβαίωση για να νιώσουν ασφάλεια στη σχέση, ενώ άλλοι προστατεύονται κρατώντας τον Άλλο σε απόσταση. Κάποιοι εκφράζουν τις ανάγκες τους και ζητούν βοήθεια με ευκολία· άλλοι έχουν μάθει να στηρίζονται κυρίως στον Εαυτό τους.

Οι σχέσεις του παρόντος μπορεί να ξυπνούν παλαιότερες εμπειρίες, προσδοκίες και τρόπους με τους οποίους έχουμε μάθει να προστατευόμαστε. Έτσι, όσα συμβαίνουν ανάμεσα σε εμάς και έναν άλλον άνθρωπο μπορεί να μην αφορούν μόνο τη μεταξύ μας σχέση, αλλά να αγγίζουν και παλαιότερα βιώματα και συναισθήματα γύρω από την εγγύτητα, την ανάγκη και την απώλεια.

Έτσι, δύο άνθρωποι μπορεί να βιώνουν την ίδια σχέση με διαφορετικό τρόπο. Στη συνάντηση τους φέρνει ο καθένας το δικό του βίωμα μέσα στη σχέση και τις δικές του προσδοκίες για όσα μπορεί να προσφέρει ο Άλλος.

Ο τρόπος που σχετιζόμαστε φανερώνει πώς έχουμε μάθει να στεκόμαστε απέναντι στους άλλους και τι περιμένουμε από αυτούς. Φανερώνει επίσης τι επιτρέπουμε στον Εαυτό μας να χρειάζεται και πώς νιώθουμε όταν οι ανάγκες μας δεν συναντούν την ανταπόκριση που ελπίζαμε.