Ο Σεπτέμβρης έφτασε και μαζί του επιστρέφει σιγά σιγά η σχολική καθημερινότητα. Ξυπνητήρια, τσάντες, βιβλία, δραστηριότητες, διάβασμα και ένα σπίτι που προσπαθεί να ξαναβρεί τους ρυθμούς του.
Για κάποια παιδιά η επιστροφή στο σχολείο είναι γεμάτη χαρά. Ανυπομονούν να συναντήσουν τους φίλους τους, να πουν τα νέα του καλοκαιριού και να ξεκινήσουν κάτι καινούριο. Για άλλα, η αλλαγή αυτή φέρνει άγχος. Μια καινούρια τάξη, ένας διαφορετικός δάσκαλος, περισσότερες απαιτήσεις ή μια αλλαγή στις φιλίες αρκούν για να κάνουν την επιστροφή δύσκολη.
Και τότε ακούμε φράσεις όπως «Δεν θέλω να πάω σχολείο», «Δεν θα τα καταφέρω», «Κι αν δεν κάθομαι με τους φίλους μου;». Στους εφήβους, η αγωνία συχνά παίρνει άλλη μορφή. Μπορεί να κλειστούν στο δωμάτιο τους, να γίνουν ευέξαπτοι ή να δείχνουν ότι δεν τους ενδιαφέρει τίποτα, ενώ μέσα τους σκέφτονται πολλά.
Ως γονείς, είναι φυσικό να θέλουμε να τους καθησυχάσουμε. «Έλα τώρα, μια χαρά θα τα πας», «Μην αγχώνεσαι», «Όλοι τα καταφέρνουν», «Πήγαινε και βλέπουμε». Τα λέμε με την καλύτερη πρόθεση. Θέλουμε να τους διώξουμε το άγχος και να τους δώσουμε κουράγιο.
Κάποιες φορές, όμως, αυτό που χρειάζονται πρώτα δεν είναι μια λύση. Είναι να νιώσουν ότι κάποιος καταλαβαίνει αυτό που περνούν.
Ένα «Σε αγχώνει η επιστροφή;» ή ένα «Πες μου τι σε φοβίζει περισσότερο» ανοίγει έναν διαφορετικό δρόμο επικοινωνίας. Και αν το παιδί δεν θέλει να μιλήσει εκείνη τη στιγμή, μπορούμε απλώς να του δείξουμε ότι είμαστε διαθέσιμοι όταν θα είναι έτοιμο.
Παράλληλα, βοηθά να ξαναμπεί σταδιακά μια ρουτίνα όπως: σταθερή ώρα ύπνου και πρωινού ξυπνήματος, χρόνος για διάβασμα ,εξίσου σημαντικά είναι ο χρόνος για παιχνίδι, φίλους και ξεκούραση. Η ρουτίνα δίνει στα παιδιά ένα αίσθημα ασφάλειας και τα βοηθά να προσαρμοστούν ξανά στους ρυθμούς του σχολείου. Δεν χρειάζεται, όμως, όλα να λειτουργούν τέλεια από την πρώτη μέρα. Η προσαρμογή χρειάζεται χρόνο.
Και πάνω απ’ όλα, ας θυμόμαστε ότι το παιδί μας δεν είναι οι βαθμοί του. Μια κακή επίδοση δεν το κάνει λιγότερο ικανό. Ένα λάθος δεν ακυρώνει την προσπάθεια του, η δυσκολία σε ένα μάθημα δεν καθορίζει την αξία του.
Τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα από τις επιτυχίες τους, αλλά και μέσα από τις απογοητεύσεις, τα λάθη και τις στιγμές που χρειάζονται κάποιον δίπλα τους.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, τη νέα σχολική χρονιά χωρίς να ζητάμε από τα παιδιά να είναι τέλεια.
Ας τους δώσουμε Χώρο να προσπαθήσουν, να δυσκολευτούν, να κάνουν λάθη και να ξαναπροσπαθήσουν.
Και ας τους θυμίζουμε, όχι τόσο με λόγια αλλά κυρίως με τη στάση μας, κάτι πολύ απλό: «Δεν χρειάζεται να τα καταφέρεις όλα μόνος σου. Είμαι εδώ.»
Καλή σχολική χρονιά, με λιγότερη πίεση, περισσότερη κατανόηση και χρόνο για όλα εκείνα που κάνουν τα παιδιά να νιώθουν ότι είναι ασφαλή και αποδεκτά.
