Πολλοί άνθρωποι ξεκινούν ψυχοθεραπεία περιμένοντας μια ξεκάθαρη στιγμή αλλαγής· μια μέρα που κάτι θα «κουμπώσει» και ξαφνικά όλα θα φαίνονται διαφορετικά. Στην πράξη, όμως, η
«Από τότε που ξεκίνησες ψυχοθεραπεία, έχεις αλλάξει… έχεις γίνει πιο εγωιστής.» Πόσο εύκολα μπορεί να ειπωθεί αυτή η φράση και πόσο βαριά μπορεί να ακουστεί
Αν μια καλή κουβέντα με έναν φίλο μπορούσε να μας “θεραπεύσει”, δεν θα υπήρχε ανάγκη για ψυχοθεραπεία. Κι όμως, υπάρχει. Πολλές φορές η ψυχοθεραπεία παρεξηγείται
Έχεις βρεθεί ποτέ να κάθεσαι απέναντι από τον/την ψυχολόγο σου και να σκέφτεσαι: «Μα καλά, αυτός άνθρωπος δεν είναι; Έχει σχέση; Είναι παντρεμένος/μένη; Πώς γίνεται να
Ίσως να μην είναι κάτι που λέγεται εύκολα. Μπορεί ακόμη και να νιώθεις ενοχές που σου συμβαίνει. «Πώς γίνεται να θυμώνω με τον άνθρωπο που
Ζούμε σαν να έχουμε χρόνο. Σαν να έχουμε έλεγχο. Σαν να μην αφορά εμάς. Μέχρι τη στιγμή που κάτι αλλάζει — και τότε, όλα αποκτούν
«Δεν πήγα καλά στο τεστ…» Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτή τη φράση και απαντήσαμε σχεδόν αυτόματα; Με μια συμβουλή, μια διόρθωση ή μια υπενθύμιση ότι
Όταν το ένστικτο ξέρει: Η σημασία της παύσης και της αυτοφροντίδας στην ψυχική υγεία. Δεν είναι όλες οι σημαντικές αποφάσεις αποτέλεσμα σκέψης. Κάποιες ξεκινούν από
Νοσταλγώντας αυτό που ήμασταν: η σιωπηλή μετάβαση από τον νεαρό στον ώριμο Εαυτό Υπάρχουν κάποιες συναντήσεις που δεν μένουν μόνο στο παρόν. Ανακινούν κάτι από
«Δεν ήταν καν σχέση. Κι όμως, δεν μπορείς να το βγάλεις από το μυαλό σου.» Μια ψυχοθεραπευτική ανάγνωση της απουσίας που δεν εξηγείται. Υπάρχει ένας
